Ομοιογενής με τον στυλ παραπομπών Chicago, ο στυλ Turabian αναπτύχθηκε ειδικά για ερευνητές και φοιτητές. Τηρεί πολλές από τις συμβάσεις του στυλ Chicago με πρόσθετη καθοδήγηση για τη μορφοποίηση εργασιών διδακτορικών διατριβών και ερευνητικών εργασιών. Δημιουργήθηκε από την Kate L. Turabian και περιγράφεται στο εγχειρίδιο της για συγγραφείς ερευνητικών εργασιών, διδακτορικών διατριβών και διατριβών, ο στυλ Turabian προσφέρει δύο βασικά συστήματα για την παραπομπή εγγράφων, δηλαδή ένα σύστημα σημειώσεων και βιβλιογραφίας (ή απλά στυλ βιβλιογραφίας) και το σύστημα συγγραφέα-ημερομηνίας (γνωστό προηγουμένως ως παρενθετικές παραπομπές – στο στυλ των καταλόγων αναφορών).
Ο στυλ παραπομπών σημειώσεων και βιβλιογραφίας χρησιμοποιείται κυρίως σε θέματα ανθρωπιστικών επιστημών, π.χ. στις τέχνες, την ιστορία και τη λογοτεχνία. Οι πηγές σε αυτόν τον στυλ παραπομπών χρησιμοποιούν αριθμημένες υποσημειώσεις ή παραπομπές. Κάθε σημείωση έχει έναν υπερκείμενο αριθμό (υψωμένο αριθμό) που σχετίζεται με αυτήν μέσα στο κείμενο του άρθρου. Κάθε πηγή εμφανίζεται επίσης σε μια βιβλιογραφία στο τέλος του άρθρου, που δημιουργείται ξεχωριστά. Αυτό είναι ένα πολύ ευέλικτο σύστημα που μπορεί να προσαρμοστεί σε μια μεγάλη ποικιλία τύπων πηγών. Το σύστημα συγγραφέα-ημερομηνίας όπως περιγράφεται στον στυλ Turabian χρησιμοποιείται πιο συχνά στις φυσικές, κοινωνικές και φυσικές επιστήμες. Εδώ, κάθε πηγή συνοδεύεται από μια σύντομη παραπομπή μέσα στο κείμενο, συνήθως μέσα σε παρενθέσεις, σύμφωνα με το επώνυμο του συγγραφέα και το έτος δημοσίευσης. Κάθε παραπομπή μέσα στο κείμενο έχει μια αντίστοιχη είσοδο στην σελίδα παραπομπών στο τέλος του άρθρου με πλήρεις λεπτομέρειες βιβλιογραφίας.
Μπορείτε επίσης να βρείτε χρήσιμο τον Στυλ Γραφής Chicago.
Πρέπει να αναφέρετε τις πηγές μέσα στο κείμενο του άρθρου σας με έναν υπερκείμενο αριθμό που βρίσκεται στο τέλος της πρότασης και μετά το τελεία. Αυτή η πηγή αναφέρονται ως .1
Όταν μια πηγή αναφέρεται για πρώτη φορά, παρέχετε πλήρεις πληροφορίες για αυτήν την πηγή (π.χ. όνομα συγγραφέα, τίτλο, λεπτομέρειες έκδοσης και εύρος/αριθμούς σελίδων). Όταν ξαναχρησιμοποιείτε μια σημείωση, παρέχετε μόνο το επώνυμο του συγγραφέα και τον αριθμό/τους αριθμούς της/των σελίδας/δων. Ο συντομογραφημένος όρος “ibid” είναι πλέον ξεπερασμένος για την αναφορά σε προηγούμενες πηγές. Οι επόμενες σημειώσεις πρέπει να παρουσιάζονται με συντομευμένες πληροφορίες για την πηγή π.χ. να περιλαμβάνουν μόνο το επώνυμο του συγγραφέα, τον συντομευμένο τίτλο (χωρίς υποτιτλο) και τον αριθμό/τους αριθμούς της/των σελίδας/δων. Στην περίπτωση πηγών με αρκετούς συγγραφείς, κάθε συγγραφέας πρέπει να αναφέρονται όπου αυτοί δεν υπερβαίνουν τους τρεις. Όπου υπάρχουν τέσσερις συγγραφείς ή περισσότεροι, το όνομα του πρώτου συγγραφέα πρέπει να αναφέρονται και αυτό ακολουθείται από “et al” (π.χ. Rosemary Jones et. al).
Κάθε πηγή πρέπει να αναφέρονται σε μια βιβλιογραφία στο τέλος του άρθρου. Μια βιβλιογραφία πρέπει να έχει μια είσοδο για κάθε πηγή που αναφέρονται και μπορεί να περιλαμβάνει πηγές που χρησιμοποιήσατε αλλά δεν αναφέρατε στο άρθρο σας.
Κατά κανόνα, μια βιβλιογραφία είναι μια λίστα που περιέχει όλες τις πηγές ενός άρθρου που παρουσιάζονται σε αλφαβητική σειρά σύμφωνα με το επώνυμο του συγγραφέα ή του επιμελητή. Αναφέρατε οποιαδήποτε πηγή που δεν έχετε όνομα συγγραφέα ή οργάνωσης με τον τίτλο της (παραλείψτε τα οριστικά άρθρα π.χ. “a” ή “the”). Όπου υπάρχουν αρκετές συγγραφείς για μια μόνη πηγή, συμπεριλάβετε όλα τα ονόματα των συγγραφέων ανεξάρτητα από τον αριθμό τους. Αναφέρετε την πηγή καταγράφοντας το επώνυμο του πρώτου συγγραφέα πρώτα και στη συνέχεια καταγράφοντας τα ονόματα των υπόλοιπων συγγραφέων πρώτα.
Εισάγετε την πρώτη γραμμή μιας σημείωσης με τις υπόλοιπες γραμμές να είναι στοριστές στο αριστερό μέρος της σελίδας. Οι βιβλιογραφίες χρησιμοποιούν εισαγωγή i.e. στορίστε την πρώτη γραμμή του κειμένου στο αριστερό μέρος της σελίδας και εισάγετε όλες τις επόμενες γραμμές κειμένου.
Τα στοιχεία μιας πηγής στο στυλ ημερομηνίας-συγγραφέα παρουσιάζονται γενικά με τη σειρά επώνυμο συγγραφέα πρώτα, ακολουθούμενο από την ημερομηνία (π.χ. (Jones 2009).
Όπου χρειάζεται να αναφερθούν τμήματα μιας συγκεκριμένης πηγής, πρέπει να συμπεριλάβετε αριθμούς σελίδων και να τα χωρίσετε με κόμμα (π.χ. Jones 2009, 30).
Κάθε πηγή πρέπει να αναφέρονται σε μια βιβλιογραφία στο τέλος του άρθρου. Μια βιβλιογραφία πρέπει να έχει μια είσοδο για κάθε πηγή που αναφέρονται και μπορεί να περιλαμβάνει πηγές που χρησιμοποιήσατε αλλά δεν αναφέρατε στο άρθρο σας.
Κατά κανόνα, μια βιβλιογραφία είναι μια λίστα που περιέχει όλες τις πηγές ενός άρθρου που παρουσιάζονται σε αλφαβητική σειρά σύμφωνα με το επώνυμο του συγγραφέα ή του επιμελητή.
Αναφέρατε οποιαδήποτε πηγή που δεν έχετε όνομα συγγραφέα ή οργάνωσης με τον τίτλο της (παραλείψτε τα οριστικά άρθρα π.χ. “a” ή “the”).
Όπου υπάρχουν αρκετές συγγραφείς για μια μόνη πηγή, συμπεριλάβετε όλα τα ονόματα των συγγραφέων ανεξάρτητα από τον αριθμό τους. Αναφέρετε την πηγή καταγράφοντας το επώνυμο του πρώτου συγγραφέα πρώτα και στη συνέχεια καταγράφοντας τα ονόματα των υπόλοιπων συγγραφέων πρώτα.
Εισάγετε την πρώτη γραμμή μιας σημείωσης με τις υπόλοιπες γραμμές να είναι στοριστές στο αριστερό μέρος της σελίδας. Οι βιβλιογραφίες χρησιμοποιούν εισαγωγή i.e. στορίστε την πρώτη γραμμή του κειμένου στο αριστερό μέρος της σελίδας και εισάγετε όλες τις επόμενες γραμμές κειμένου.
