Podobnie jak styl cytowania Chicago, styl Turabiana został opracowany specjalnie dla badaczy i studentów. Przestrzega wielu konwencji stylu Chicago z dodatkowymi wskazówkami dotyczącymi formatowania prac dyplomowych, dysertacji i prac badawczych. Stworzony przez Kate L. Turabian i opisany w jej podręczniku Manual for Writers of Research Papers, Theses, and Dissertations, styl Turabiana oferuje dwa podstawowe systemy cytowania dokumentów, czyli system notatek i bibliografii (lub po prostu styl bibliograficzny) oraz system autor-data (znany wcześniej jako cytowania w nawiasach – w stylu list referencyjnych).
Styl cytowania notatek i bibliografii jest głównie używany w dziedzinach humanistycznych, np. w sztuce, historii i literaturze. Źródła w tym stylu są cytowane za pomocą numerowanych przypisów końcowych lub przypisów dolnych. Każda nota ma przypisaną do niej liczbę górną (podniesioną liczbę) w tekście pracy. Każde źródło jest również wyświetlane w bibliografii na końcu pracy, utworzonej osobno. Jest to bardzo elastyczny system, który może pomieścić wiele różnych typów źródeł. System autor-data, jak opisano w stylu Turabiana, jest częściej używany w naukach przyrodniczych, społecznych i fizycznych. Tutaj każde źródło jest poprzedzone krótką cytacją w tekście, zwykle w nawiasach, zgodnie z nazwiskiem autora i rokiem publikacji. Każda cytacja w tekście ma odpowiednik na stronie cytowań na końcu pracy z pełnymi szczegółami bibliografii.
Może również znaleźć Chicago Writing Style przydatny.
Powinieneś cytować źródła w tekście swojego artykułu za pomocą superskryptowej liczby umieszczonej na końcu zdania i po kropce lub punkcie końcowym. To źródło jest odniesione jako .1
Kiedy źródło jest po raz pierwszy wspomniane, podaj pełne informacje o tym źródle (np. imię autora, tytuł, szczegóły publikacji i zakres stron/liczby stron). Kiedy ponownie używasz noty, podaj tylko nazwisko autora i numer strony(liczby stron). Skrócony termin „ibid” jest obecnie przestarzały do odniesienia się do wcześniej użytych źródeł. Kolejne noty powinny być przedstawione ze skróconymi informacjami o źródle, np. podaj tylko nazwisko autora, skrócony tytuł (bez podtytułu) i numer strony(liczby stron). W przypadku źródeł z kilkoma autorami, każdy autor powinien być wymieniony, jeśli nie przekraczają trzech. Gdy jest czterech autorów lub więcej, należy podać nazwisko pierwszego autora, a następnie „et al” (np. Rosemary Jones et. al).
Każde źródło powinno być wymienione w bibliografii na końcu artykułu. Bibliografia powinna mieć wpis dla każdego źródła cytowanego i może zawierać źródła, które użyłeś, ale nie cytowałeś w swoim artykule.
Normalnie, bibliografia jest jedną listą zawierającą wszystkie źródła artykułu wyświetlane w porządku alfabetycznym według nazwiska autora lub redaktora. Wymień każde źródło, którego nie masz imienia autora lub nazwy organizacji, jego tytułem (pomijaj artykuły określone, np. „a” lub „the”). Gdy jest kilku autorów dla jednego źródła, włącz wszystkie imiona autorów niezależnie od ich liczby. Oznacz źródło, wymieniając nazwisko pierwszego autora jako pierwsze, a następnie wymieniając imiona pozostałych autorów jako pierwsze.
Wcięcie pierwszej linii noty z pozostałymi liniami wyrównanymi do lewej strony strony. Bibliografie używają wcięć wieszakowych, tzn. wyrównaj pierwszą linię tekstu do lewej strony strony i wcięcie wszystkich kolejnych linii tekstu.
Elementy źródła w stylu autor-data są zwykle wyświetlane w kolejności nazwiska autora jako pierwszego, a następnie data (np. (Jones 2009).
Gdy sekcje określonego źródła muszą być cytowane, należy uwzględnić numery stron i oddzielić je przecinkiem (np. Jones 2009, 30).
Każde źródło powinno być wymienione w bibliografii na końcu artykułu. Bibliografia powinna mieć wpis dla każdego źródła cytowanego i może zawierać źródła, które użyłeś, ale nie cytowałeś w swoim artykule.
Normalnie, bibliografia jest jedną listą zawierającą wszystkie źródła artykułu wyświetlane w porządku alfabetycznym według nazwiska autora lub redaktora.
Wymień każde źródło, którego nie masz imienia autora lub nazwy organizacji, jego tytułem (pomijaj artykuły określone, np. „a” lub „the”).
Gdy jest kilku autorów dla jednego źródła, włącz wszystkie imiona autorów niezależnie od ich liczby. Oznacz źródło, wymieniając nazwisko pierwszego autora jako pierwsze, a następnie wymieniając imiona pozostałych autorów jako pierwsze.
Wcięcie pierwszej linii noty z pozostałymi liniami wyrównanymi do lewej strony strony. Bibliografie używają wcięć wieszakowych, tzn. wyrównaj pierwszą linię tekstu do lewej strony strony i wcięcie wszystkich kolejnych linii tekstu.
